قطره های باران بوسه بر خاک می زدند وزمزمه می کردند مادر!ما کودکان غربت کشیده توایم که ازآسمان به آغوش تو بازگشته ایم      

                                                                                    رابیندرانات تاگور

خدایا ! در این خلوت شب به تو می اندیشم که فراتر از زمان مکان هستی. وتو را در دل می بینم که به من می نگری ، بدینسان آرامش تو 

                               مرا در بر می گیرد                  "گوروبانی"