فرق من و پروانه همين بود . پروانه پرش سوخت

ولی من جگرم سوخت . پروانه زتو . شمع زتو

.گل ز تو آموخت . افروختن و سوختن .و جان

دريدن . آهو زتو آموخت به هنگام دويدن .

 قهر کردنو بر گشتن و واپس نگريستن

. پروانه صفت چشم به تو دوخته بو.دم .

 وانگه که خبر دار شدم سوخته بودم .